In slaap
gesust?
Blog door
Bart Monster
De afgelopen jaren was het vaak meer, meer, meer… Door alle (wereld)omstandigheden worden we gedwongen tot een ander perspectief; zuiniger te zijn op wat we hebben en een groter besef dat alles niet kan blijven zoals het was. We kunnen het ons niet veroorloven om te knikkebollen; er wordt een serieus beroep gedaan op ons verantwoordelijkheidsgevoel en ondernemerschap. Maar dat geldt natuurlijk niet voor jou.
Wanneer we geraakt worden, willen we wel veranderen
Al jaren weten we dat er iets moet gebeuren aan ons gebruik en verbruik van producten. En al jarenlang gebeurt er niet zoveel. Tot het water aan de lippen staat, het wettelijk verplicht wordt of het ons financieel raakt. We spreken bijvoorbeeld al jaren over de transitie naar duurzame energie, maar de afbouw van de gaswinning in Groningen en de oorlog in Oekraïne maakt dat we ‘ineens’ moeten versnellen. Helaas gaat dat niet zo 1-2-3. Naast het opwekken van duurzame energie, moet ook het distributienetwerk aangepast worden. Daarvoor zijn vergunningen nodig, waar mensen bezwaar tegen kunnen indienen. En omdat we nu in de portemonnee geraakt worden, klagen we massaal, houden we onze hand op en vragen om compensatie.
Verwend en in slaap gesust?
Door de jaren heen zijn we verwend en in slaap gesust. Goedkoop gas, goedkope vakanties en goedkope spulletjes uit het verre Oosten. Langzaamaan raakten we gewend aan de luxe en zonder daar bewust voor te kiezen zijn we afhankelijk geworden van landen/regimes waar we achteraf gezien niet blij mee zijn. En daar zit de parallel met ons werk.
En daar ligt de parallel met het werk
Soms zitten medewerkers al jaren op dezelfde functie binnen een bedrijf, een beetje verwend én een beetje in slaap gesust. Ze zijn in de veronderstelling dat het wel comfortabel is, zonder bewust te zijn van hun afhankelijkheid en kwetsbaarheid. Het is niet goed voor de werkgever, maar zeker ook niet voor de medewerker. Wie is verantwoordelijk om op gezette tijden te toetsen of dat het geval is, de werkgever of de medewerker? En als de constatering gedaan is, bij wie moet het initiatief liggen om daar verandering in aan te brengen? Als medewerker zou ik zelf graag het initiatief nemen. Maar als ik al in slaapt gesust ben, heb ik dat zelf niet in de gaten en heb ik daar hulp bij nodig. Een gezamenlijk belang dus van zowel werkgever als medewerker.
Beschouw het als een wake up call
Nu geldt dat net als bij aardgas er een tekort is aan personeel. Dan kun je denken ‘werk genoeg, no worries’. Ja, er is inderdaad werk genoeg, maar hoe groot is de kans dat robotisering, automatisering of open ai ervoor zorgt dat het bedrijf of jouw baan verandert?
Wij horen vaak van mensen die gedwongen van baan zijn veranderd: ‘dit had ik veel eerder moeten doen’. Nu is dit geen betoog om van baan te veranderen. Maar één om in actie te komen en initiatief te nemen om te toetsen of jij ook niet stiekem een beetje in slaap bent gesust. Beschouw het als a wake up call…
Lees ook het blog van collega Mariijke: Veranderende drijfveren, biedt kansen!
Bart Monster
Directeur MEPD
Bij MEPD ben ik een omgeving gekomen waar de toegevoegde waarde voor onze klanten en deelnemers nog directer voelbaar is, en dat is één van de vele redenen dat ik met veel plezier naar mijn werk ga!
